Bu gün 5 Nisan, bizleri bir araya getiren, dedelerimizin hüznünün sevince dönüştüğü yiğitlik destanının, T,B.M.M’de okunduğu, yâd edildiği ve ödüllendirildiği gündür. Bu gün, bizim için kıvanç günüdür. Top yekün millet olarak birlik ve beraberliğin, dayanışmanın, aynı duyguları taşımanın ve yaşamanın, tasada ve sevinçte bir olmanın, “önce vatan” demenin, özgürlüğü aşk bilmenin önce zafere, sonra da kıvanca dönüştüğü gündür.
Maraş kahramandır…
Çünkü bu şehir, birliğin, dirliğin ve vatan sevgisinin sözcüklere sığmayan en derin anlamını yaşatmıştır.
Erlerinden başlayarak, çocuk ve kadınlara kadar silah kuşanan bu şehrin evlatları, bir sabah Maraş kalesinin burçlarından göremedikleri Türk bayrağının mevcudiyeti için, kılıcını kınından sıyırarak, düşman ayağının bastığı toprakları yüreğine basmak için tokat tokat indi düşman üstüne.
İsyan, Maraşlı ceddimizin boğazında bir düğümdü. Arzuhal açıktı… Bu şehir, güneşsiz ve bayraksız bir sabaha uyanmanın, ölüme eş yaşamaktan bir farkın olmadığını çok iyi biliyordu.
Sokaklarında rahat dolaşamayan Maraşlım, vatan kalesini kaybetmeye dayanabilirmiydi? Geriye kaleden inen bayrağın son rüzgârını içine çekmek ve düşman üstüne son nefesine dek koyuvermek kalmıştı: Üzüm gözlü çocuklar, uzun sevdalar, aymazlık karşısında buz kesen eller, gözü pek erler ve tevhit ile koşan gül soluklu nineler aynı aşk ve iştiyakla tarihin kahraman sayfalarına yürüdüler.
Biz zaferle doğan nesildik, onlar direnişi destanlaştıran nesil.
Şanlı bir Milletin onurlu temsilcileri, düşmanlarına hak ettikleri cevabı verdiklerinde, tarihten yapraklar zafere taç olmuş bir gün olarak kaydetmeye başladılar.
Destan, zamanı aşandır. Maraş’ta yazılan bu destan, şehitlerimizin son mektubu, gazilerimizin ise yeni nesile bıraktıkları ilk sözleridir.
“Maraşlı! Yum gözünü anlından saçını çek,
Bekle şimdi şehidin biri oradan öpecek.” Diyor Behçet Kemal ÇAĞLAR, kahraman olan ve kahramanca kalabilen şehrinin bütün güzel insanlarına.
Değerli katılımcılar!
Dedelerimizin savaştaki kararlılıkları birlik ve beraberlik anlayışları vatan savunmasındaki asil düşünceleri bizler için bir yol haritası niteliğindedir. Bütün bunları bizlere bir emanet biliyor ve kendimize ilke ediniyoruz.
Onlardan devraldığımız bu emaneti hem koruyacağımıza, hemde bu yoldan gideceğimize söz veriyoruz. Bir şeye daha söz veriyoruz; bulunduğumuz yerde durmayacağımıza hep çalışacağımıza ve ilerleyeceğimize, yarını bu günden daha mağmur edeceğimize, yarının bu günden farklı olmasına gayret göstereceğimize de söz veriyoruz.
Bu şehir bizim onurumuz…
Bu şehir bizim gururumuz…
Bu şehir bizim sevdamız…
Bu duygularımızı bir kere daha huzurlarınızda ifade ederken, bu günü bize yaşatanları minnet ve şükranla anıyoruz. Şehrimizin beratı, dedelerimizi duygu ve düşüncelerinin gizemi, istiklal madalyamızı şerefle, onurla, gururla seyredeceğimizi ifade ederken;
Bu şehrin kahraman nesline ve dahi şehrine, kahramanlarının sırtındaki ter kurumadan daha, istiklal madalyası verenlere ve ünvanını kahramanlıkla onore edenlere, o günkü aşkın tazeliği ile selam olsun diyoruz.
